

Lotusvereniging
Los-Vast

Laat
Ons
Spelen
Voor
Alle
Sallanders en
Twentenaren
Grote overstromingsoefening 'Poseidon'
30 oktober 2008 hebben we meegedaan aan een oefening in de
Johannes Postkazerne te Havelte.
Bij aankomst werden we gelijk goed opgevangen en mochten we
op kosten van de koningin de lunch gebruiken. Dit lieten we ons
natuurlijk geen 2x zeggen en we lieten het ons goed smaken.
Tegen 13.00 uur begon de oefening en mochten we ons laten
registreren.
Niet iedereen had zijn of haar formulier goed ingevuld.
En je zag de mensen van de registratie denken. Spelen ze of
snappen ze het echt niet….. Een grote groep van onze mensen
mocht deze middag een verjaardagsfeestje naspelen en hen werd
verzocht om tijdens het verstrijken van de tijd steeds luidruchtiger te worden. Anita bleek spoorloos verdwenen en de paniek werd nog groter toen bleek dat ook het mobiele verkeer spoorloos was.
Ja, want wat stelt je leven nog voor wanneer je mobieltje niet werkt… Henny werd tot jarige gebombardeerd en ze mocht een sprong in de tijd maken en vierde ineens haar 65e verjaardag. Natuurlijk zorgde dit voor de nodige hilariteit en menig zorgverlener kwam de kant van de feestvierders op om zgn. de boel rustig te houden maar uiteindelijk vonden ze het maar wat gezellig in de ‘speelhoek’. Gelukkig verscheen ook Anita weer ten tonele en het bleek dat zij de lunch verplicht nog eens had genuttigd. Ze bracht cadeaus mee voor de jarige. Maar wat een 65 jarige met een grote keiharde wortel moet doen is voor mij nu nog steeds een vraag.
De mensen van het rode kruis en van het psychosociaal team hadden het er maar druk mee.
Dit alles speelde zich af tijdens een oefening van zorg en opvang.
Er dreigde een dijkdoorbraak en zodoende werden alle mensen uit de omgeving van de dijk geëvacueerd en opgevangen in de Johannes Postkazerne.
De feestvierders waren hun feest al thuis begonnen en hadden met z’n allen besloten dit feest gewoon door te zetten in de kazerne. Veel mensen hadden hier geen begrip voor maar de feestvierders zagen het allemaal niet zo donker in en gingen er vanuit zeer binnenkort weer naar huis te kunnen. Eén van de zorgverleners bleef zijn gehele oefening bij de feestvierders zitten en bleef ijzig kalm. Verder namen sommigen van ons hun kanariepiet en konijn mee. En weer anderen waren even voor een middagje “getrouwd”. Achteraf hoorden we dat de gehele zorgverlening constant bezig was geweest met het feest achterin de zaal. Maar ja waar laat je zulke mensen?
Want zoals het ook in het echte leven vaak gaat wanneer de wijn is in de man zit de wijsheid …. Juist ja in de kan. En waar de wijn die middag nu echt in zat. Bij een lotus weet je nu eenmaal nooit wat echt is. Menig zorgverlener zal het nu nog niet weten.
Vrolijke groeten van Ellen
